Tegen een SB-open van 4bb in een button straddle: waarom zelfs AQo foldt

In button straddles wordt een ‘goedkope call’ duur

In live games met een Mississippi straddle, oftewel een button straddle, is de preflopstructuur heel anders dan in een normale game met twee blinds. De button heeft de straddle al gepost en heeft in de meeste handen ook postflop positie. Daarom kunnen de overgebleven spelers, wanneer een speler uit vroege positie raiset, niet simpelweg verdedigen op basis van handsterkte alleen.

De kern bestaat uit drie vragen. Hoe sterk is de range van de opener, hoeveel spelers achter je kunnen nog squeezen, en hoeveel EV haalt de rake weg uit marginale calls?

Waarom een SB-open wel sterk moet zijn

Stel dat de SB in een button-straddle pot opent naar 4bb. Op het eerste gezicht lijkt dat een kleine raise, maar de SB investeert geld vanuit een zeer ongunstige uitgangspositie. Achter hem zitten nog de BB, LJ, HJ, CO en de button straddler, allemaal met positie.

Als de SB dus een normale strategie speelt, wordt zijn opening range vanzelf sterk. Als vroege posities tegen die sterke range breed gaan verdedigen, ontstaan er twee problemen.

Ten eerste loop je al achter tegen de sterke range van de SB. Ten tweede zul je vaak je call moeten opgeven wanneer er achter je een squeeze komt. Daarom kan in games met ongeveer 10% live rake zelfs een ogenschijnlijk mooie hand als AQo vanuit vroege positie een pure fold worden, en ontstaan er zelfs frequenties waarin AJs of TT deels gefold worden.

Waarom BB vaker kan standhouden dan UTG

Tegen dezelfde SB-open is BB anders dan UTG. BB heeft al 1bb geïnvesteerd, waardoor het extra bedrag om te callen kleiner is. Als SB bijvoorbeeld naar 4bb opent, kost de extra call van BB 3bb.

Dat BB vaker kan callen betekent niet dat BB losjes met elke hand mag meegaan. Het betekent alleen dat de prijs beter is dan voor een positie zoals UTG, die nog niets in de pot heeft geïnvesteerd.

Met rake verdwijnen calling ranges bijna

In een chip-EV omgeving zonder rake wordt callen een behoorlijk belangrijke optie. De straddle heeft de pot al groter gemaakt, waardoor de directe pot odds beter zijn, en agressief 3-betten tegen een sterke opening range is ook niet vanzelfsprekend.

Maar met 10% live rake verandert het verhaal. De EV van borderline calls wordt stevig verlaagd. In sommige posities daalt de callfrequentie tot onder 1%. Dat moet je echter niet begrijpen als letterlijk 0. Een strategie waarin LJ tegen een SB-open met een heel lage frequentie callt, kan over alle handen gezien klein lijken, maar binnen de range waarmee je daadwerkelijk doorgaat toch een betekenisvol deel vormen.

Een praktische vereenvoudiging ziet er zo uit.

CO kan bij uitzondering iets meer calls vinden

De reden dat CO makkelijker kan callen dan andere non-button posities is simpel. Achter hem blijft in de praktijk alleen de button over. En omdat de button de straddle al gepost heeft, geeft hij met veel handen de voorkeur aan callen boven 3-betten. Daardoor loopt een call van CO minder squeezegevaar dan een call van LJ of HJ.

Natuurlijk is dit vooral relevant wanneer de rake laag is, de tafel passief speelt of de open size klein is. Als de rake hoog is en de button een agressieve squeezer is, wordt ook het voorrecht van CO flink kleiner.

Alleen de button straddler kan breed callen

De button is de grootste begunstigde van deze structuur. Hij heeft al geld in de pot zitten, vaak sluit zijn call de actie af, en postflop heeft hij de beste positie. Daarom kan de button een veel bredere en passievere calling strategie hebben dan andere posities.

Vooral in games zonder of met lage rake kan de button bijna alle suited handen en veel offsuit broadways verdedigen. Omgekeerd moet ook de button meer marginale handen laten vallen naarmate de rake hoger wordt en de open size groter.

Deze range is geen exact recept, maar een voorbeeld dat de structuur laat zien. De button houdt suited handen breed in zijn range en beperkt offsuit handen vooral tot broadways. Sterke premiums kunnen worden ge-3-bet, maar tegen sterke opens uit vroege positie neemt het aandeel calls toe door het risico om een 4-bet te krijgen.

Overcalls draaien vooral om suited broadways en medium pairs

Wanneer er al een raise en een call zijn geweest, moet je nog voorzichtiger zijn. Ook al lijkt de overcaller een betere prijs te krijgen dan de eerste caller, bij een squeeze achter je wordt het probleem juist groter.

Handen die geschikt zijn om te overcallen, zijn handen die multiway goed equity kunnen realiseren. Denk bijvoorbeeld aan suited broadways zoals KQs, QJs en JTs, en medium pocket pairs zoals 99-55. Offsuit handen zoals KJo en ATo zijn daarentegen riskanter dan ze lijken, omdat ze zelfs wanneer ze top pair maken problemen krijgen met kickers en dominatie.

Praktische principes

Wanneer je in een button-straddle pot tegen een raise zit, beoordeel de situatie in deze volgorde.

Ten eerste kijk je naar de positie van de opener. SB-opens en opens uit vroege positie behandel je als sterk, dus verdedig je minder. Ten tweede tel je hoeveel agressieve spelers er achter je zitten. Aan tafels waar vaak gesqueezed wordt, verminder je calls sterk. Ten derde verwerk je rake en open size in je beslissing. Bij hoge rake en grote sizings verdwijnen de meeste marginale calls. Ten vierde controleer je of jij de button straddler bent. Als button kun je veel breder callen dan andere posities.

원문: https://blog.gtowizard.com/mississippi-straddles-how-to-defend-vs-raises/